Węgliniec
powstał najprawdopodobniej pod koniec XV wieku jako jedna z osad kurzackich
tzn. wypalających drewno na węgiel drzewny i wyrabiających potaż. Przypuszcza się, że to właśnie węgiel legł u podstaw stworzenia niemieckiej nazwy Kohlfurt swobodnie przetłumaczonej na język polski jako Węgliniec.
Pierwsza historyczna wzmianka pochodzi z 1502 roku i mówi o założeniu kuźni
nad zbiornikiem na rzece Czarna Mała przy już istniejącej osadzie, w której
zaczęło odtąd przybywać domostw. Z zapisów jakie zachowały się z okresu
XVI-XVIII wieku wyłania się obraz małej, ubogiej puszczańskiej osady
wiodącej monotonny tryb kurzacko -kuzienniczego życia. Wielki przełom w
dziejach Węglińca to budowa linii kolejowej, jednej z pierwszych w Europie.
W 1846 roku połączyła ona stolicę Prus - Berlin ze stolicą Śląska -
Wrocławiem poprzez Żary. Biegła ona dokładnie środkiem Borów Dolnośląskich,
skutkiem czego zintensyfikowano ich zagospodarowanie, a szczególnie
pozyskanie
drewna dla rozwijającego się budownictwa i przemysłu w sąsiednich regionach.
W następnym roku wybudowano boczną linię przez Zgorzelec do Drezna, a w 1865
do Lubania. Wreszcie w 1913 krótka lokalna linia doszła do Czerwonej Wody. W
ten sposób mała puszczańska osada zyskała bardzo duże znaczenie jako ważny
węzeł kolejowy. Przy dworcu zlokalizowanym 2 km na poł - wsch od wsi zaczęło
kształtować się nowe kolejarskie osiedle - dziś właściwy Węgliniec.
Informacje zostały wzięte z PRZEWODNIKA PT."GMINA I MIASTO WĘGLINIEC"